Dubai

Lieve allemaal,

Het is een kleine 3 jaar geleden dat we de laatste blog in Zweden schreven en aankondigden dat we terug naar NL zouden verhuizen. In het Sint gedicht van Jikke op 5 December stond ‘Na de wereldreis en 2 jaar Zweden, leken jullie in NL allemaal heel tevreden’ en toch moest er weer verkast worden. Waarom? Ryanne had het enorm naar haar zin bij KLM en haar nieuwe baan. De kinderen hadden , de een meer dan de ander, hun draai weer gevonden op school en met vriendjes en vriendinnen en het nieuwe project van Robert begon serieuze vormen aan te nemen nu er een plot in de Amsterdamse havens was gevonden en er een duidelijk ontwerp was gemaakt. Een vraag die echter wel speelde was ‘wil Ryanne met pensioen bij KLM’ en als je nog een keer naar het buitenland wil dan moet het nu gezien de leeftijd van de kinderen.Met dat in het achterhoofd had Ryanne af en toe een gesprek ‘buiten de deur’ en toen een baan in Dubai zich aandiende was het meer bedoeld om te oriënteren dan dat het een serieuze optie was. Immers niemand van ons had Dubai boven aan zijn lijstje, in tegendeel, er zijn meer historische en culturele plekken te bedenken dan Dubai, en qua afstand voor Robert was het verre van ideaal. En wie had nu gedacht dat Ryanne de baan ook nog zou krijgen! Echter eenmaal in het proces bleek de baan enorm interessant, is dit een enorme gave plek qua airline ontwikkelingen, sprak het culturele aspect enorm aan en waren de verhalen van mensen die hier al kort of lang woonden helemaal niet slecht. Heerlijk klimaat, goed wonen, prima scholen voor de kinderen en veel te reizen en te zien.
Dus toen Ryanne half januari een aanbod kreeg brak er een enorm moeilijke periode aan. Doen we het wel of niet, als we het doen gaan de kinderen gelijk mee of later, wat betekent het voor Robert en zijn project en als we het niet doen ‘krijgen we dan spijt’. Na lang wikken en wegen bleek het niet haalbaar en zeiden we nee. Echter Dubai Airports wilde Ryanne blijkbaar graag hebben en een lang traject van onderhandelingen begon, oa over de start datum en de inrichting van de eerste maanden waarin Ryanne zou commuten en de kids tot en met kerst bij robert zouden blijven. Waar we echter niet op gerekend hadden was dat je niet in maart tegen kinderen kan zeggen dat ze met kerst naar Dubai gaan verhuizen. Jelle had toen al snel bedacht dat ie na 3 vwo naar 4 havo zou gaan ( immers we gaan straks toch naar een internationale school en het maakt hier niet meer uit) en iedereen om ons hen zei dat de kids beter aan het begin van het jaar op een nieuwe school konden starten, wat zeker achteraf meer dan waar bleek te zijn.
Kortom in juli reed wederom de verhuiswagen voor en het huis in Nieuwersluis werd opnieuw ingericht omdat Robert daar blijft wonen en eind augustus stapten we in het vliegtuig om wederom een nieuw avontuur aan te gaan. De emoties waren mixed. Ryanne had op een vervelende manier afscheid genomen van KLM en zat inmiddels 5 maanden thuis en was er aan toe om weer aan het werk te gaan. Jikke en Jelle vonden het moeilijk om vriendjes en het sociale leven achter zich te laten, Lorijn die zich in 2 jaar Zweden altijd verheugd had om terug te gaan naar NL, was er inmiddels achter dat hij NL wellicht wat verheerlijkt had en had zin in Dubai, en Robert kon het nog niet helemaal overzien. Immers hij zou minder regelmatig in Dubai zijn dan dat hij in Zweden was en hoe zou dat uitpakken.
We hadden de eerste 10 dagen om de verhuisdozen uit te pakken, achter sport clubs aan te gaan, auto’s te kopen, het school uniform te passen en onze weg in Dubai te vinden. De weg in Dubai vinden is niet makkelijk weten we inmiddels. Ryanne’s grootste vriend is google maps en niks is wat het lijkt. U turns zijn de meest favoriete manier van afslaan, bij gebrek aan flyovers en normale kruispunten, en je moet kilometers voor de afslag pararel gaan rijden , want als je dat niet doet, kom je er te laat vloekend en wel achter dat je er niet meer af kan en moet je vervolgens kilometers omrijden. We hebben een enorm slagschip gekocht, nl Totoya landcruiser, waar Ryanne de stoel omhoog moet zetten om goed overzicht te hebben. Hiermee gaan we de woestijn in wat echt een prachtige ervaring is. Of het bekende dune bushing of gewoon lekker een barbecue in de woestijn met ondergaande zon.
Het school uniform aanschaffen was onze eerste ervaring met ‘hoe het in dubai werkt’. Wat er ogenschijnlijk allemaal heel gelikt uitziet aan de buitenkant met mooie hotels, wolkenkrabbers en prachtige winkels, lijkt vaak minder gelikt in de dagelijkse gang van zaken. Of het nu de uniform shop is, of de man die het zwembad onderhoudt, die de airconditioning komt maken , de tuinman , het aanvragen van je visum of het call center van de telefoon provider: ze beloven van alles maar komen dit zelden na, waardoor je overal 8x achteraan moet bellen, moet dubbel checken en moet doorvragen. Omdat het overal zo werkt, leer je gelukkig snel, echter na een hele eerste maand van regelen was het geduld wel op eind september en liepen de frustraties regelmatig hoog op. Gelukkig waren we eind september wel uitgeregeld en hebben we nu nog incidenteel met dit gedrag te maken en kunnen we er, meestal, beter mee omgaan.
De uniformen waren eerst even wennen. Echter moeders vindt het heerlijk omdat er zeker met Jikke nooit meer discussie is over wat ze aan moet naar school, en stiekem lijkt het dat ze het alle 3 wel ok vinden. En trouwens, er is geen keus.
De kids hebben alle 3 boven verwachting snel hun draai gevonden op school. Nieuwe vrienden en vriendinnen gemaakt, het school systeem past ze goed, er worden redelijk wat sporten aangeboden en met name Jelle en Lorijn doen veel dingen met hun vrienden op het strand, in de mall waar ze naar de film gaan, bowlen, skaten, eten etc etc. Fietsen kunnen ze denk ik niet meer........ze hebben een chauffeur want Ryanne moet werken, fiets faciliteiten zijn er niet, los van het feit dat het in de zomer te warm is, en openbaar vervoer bestaat zo goed als niet. Na school wordt er gevoetbald door Jelle ( zowel in het school team als op een club), gevoetbald door Jikke in het schoolteam, en gymastics, en lorijn had golfles en trampoline springen, wat va januari wordt ingeruild door atletiek. Als je daar aan koppelt dat de zon iedere dag schijnt, we hebben tot nu toe 2 x regen gehad, is het niet zo raar dat ze het prima naar hun zin hebben.
Ryanne heeft het enorm naar haar zin qua werk. Zeker niet altijd makkelijk en waar ze wellicht dacht dat de uitdaging mn met de emirati zou zijn, ze heeft het grootste aantal emirati in haar team in de hele airport, is de uitdaging mn met de engelsen. Het hele executive team is Engels, kenen elkaar van eerdere banen ( ze lijken allemaal ooit bij gatwick gewerkt te hebben) en zijn met hun prachtige taal beheersing vaak niet heel expliciet. Iets waar Ryanne nu juist wel van houdt. Maar ze leer snel, en kan inmiddels ook lekker keuvelen zonder iets te zeggen. De emirati daar in tegen geven aan dat ze het heerlijk vinden dat ze open en direct is, maar wel met veel respect voor de cultuur en de verschillen in omgangs normen. Ook op de airport is het vaak niet wat het lijkt, net zoals in Dubai en het werken is dan ook louterend. Ook hier wordt je geduld vaak op de proef gesteld, moet je doorvragen en met de belangrijkste stakeholders , zoals politie, immigratie, afhandelaars en de 2 grootste airlines, flyduabai en emirates, gaat het in eerste instantie om de relatie en minder om de inhoud. Ryanne drinkt dan ook eindeloos thee of arabische coffee, eet dadels en anders lokale lekkernijen en ‘lult veel’ niet altijd met een concreet eindresultaat. Althans niet op dat moment. Maar na 4 maanden worden de eerste resultaten langzaam zichtbaar en lijkt ze langzaam maar zeker haar positie te vestigen. Echter het is allemaal nog kort dus de komende maanden zal het duidelijker worden.
Het reizen van Robert valt niet tegen. Hij is een aantal lange weekenden geweest en de herfst vakantie en is nu ruim 3 weken in Dubai. Thuis is Nederland is het hard aanpoten met zijn nieuwe project en zijn eigen bedrijf. Het eerste pand is opgeleverd, maar nog niet zonder zorgen en als het goed is worden pand 2 en 3 in mei opgeleverd en kunnen we dan bekijken hoe we het jaar daarna gaan inrichten qua tijdsbesteding en reizen.
In de herfstvakantie hebben we mn Dubai ontdekt, oa door een woestijn safari, een lokaal ontbijt waarin de gewoonten van de Arabische cultuur wordt uitgelegd, de souk, het strand, de malls etc etc. De week voor kerst hebben we een prachtige reis naar Oman gemaakt waar we hebben gekampeerd op het strand, tot grote schrik van de jongens..... ( “waarom kunnen we niet gewoon in een hotel”) en in prachtige hotels in Muscat en Nizma hebben gelogeerd. We hebben de schildpadden haar eieren zien leggen op het strand.....was tijdens de wereldreis niet gelukt. En het is heel indrukwekkend om 1 schildpad 200 eieren zien te leggen die ze vervolgens verlaat en niet meer naar omkijkt. We hebben een nacht in de woestijn geslapen , waar we het ondanks de dekens koud hadden, een hele nieuwe ervaring, een prachtige tour naar een wadi gemaakt, waar het indrukwekkend blijft dat er tussen al die rotsen opeens water is, en prachtige tochten in de bergen gemaakt, oa de grand canyon van oman gezien.
Op 1 en 2 januari zijn we met ons bezoek, de familie Vreeken naar het noordelijke deel van Oman geweest, sliepen we op een boot, en hadden we regelmatige grote getallen dolfijnen naast en achter de boot! Wat een prachtig gezicht.
Het bezoekseizoen is eigenlijk eind October geopend door een vriendinnetje van Jikke die met haar moeder meekwam voor werk. Jikke super blij en heel gezellig. Begin november kwam Magreet, de moeder van Robert en een vriendin van Ryanne die hier wellicht wil komen wonen en werken en zich kwam oriënteren. Harry maakte een tour naar het verre Oosten en stopte zowel op de heen als terugweg in Dubai en daarna kwamen de 6 hockey vriendinnen van Ryanne , wat een enorme drukte en gezelligheid met zich meebracht en net na kerst de vrienden uit Zweden. Tussendoor zijn er heel veel vrienden, ex collega’s van KLM, of zelfs klanten van KLM waar Ryanne nog contact mee heeft die voor 1 of 2 dagen in Dubai zijn en waar gezellig mee gegeten wordt.
En de agenda is tot half april al heel goed gevuld, dus ook dat is leuk vooruitzicht.

Kortom, het gaat ons goed. Het is niet altijd makkelijk, op werk zit iets tegen, een van ons mist NL, een vriendje of een event, het reizen valt niet altijd mee maar dat is allemaal relatief tot wat het leven ons hier biedt en leert. Met name de emirati cultuur is fascinerend en nog genoeg in te ontdekken, maar daarover de volgende keer meer!
Ik heb de verzendlijst uit het verleden iets aangepast maar als je er vanaf wilt, alle begrip, en laat me even weten dan verwijder ik je.

Wij wensen jullie een inspirerend, gezond en mooi 2018 toe. Veel liefs, Robert, Ryanne, Jelle, Lorijn & Jikke.